klein Deens geluk

Grote en kleine inspiratie uit het gelukkigste land. Van smørrebrød tot windenergie.

Het gebouw dat het icoon voor Kopenhagen zou moeten zijn

Als je ergens 2.5 jaar woont, dan is de honeymoonfase een beetje voorbij. Tenminste, dat is wat de interculturele-aanpassings-theorieën je beloven. Nou, dat klopt.

Een vrije weekenddag spendeer ik doorgaans aan uitslapen, yoga, ontbijten, schoonmaken, boodschappen doen en proberen de paar vriendschappen die ik hier heb opgebouwd, te onderhouden. Van hysterisch rondrennen rondom bezienswaardigheden (die ik nog lang niet allemaal gezien heb) komt eigenlijk niet zoveel meer.

We gaan iets doen!

Maar zaterdag werd ik wakker en zei tegen de meneer: “We gaan vandaag naar Bispebjerg. Of, nouja, ík ga naar Bispebjerg, en als je wilt, mag je mee.” Hij ging mee.

Wat is er met Bispebjerg, denk je nu misschien (vooral als je weet dat het een pokke-end bergopwaarts fietsen is door een eh, nogal monotoon deel van de stad)?

Wel. Ik had gehoord dat dit het weekend was waarop de kersenbloesems volop in bloei stonden. En omdat ik de sakura in Japan had meegemaakt en die kawaii-overvloed aan roze nog een keer wilde zien (of: omdat de rest van Kopenhagen naar Bispebjerg toog), moest en zou dat vandaag gebeuren.

Bevangen door een kerk

me and grundtvig

Mn nieuwe lievelingskerk.

Wat ik echter niet had voorzien, was dat niet zozeer de bloemetjes me zouden doen ontsteken in honeymoon-waardig enthousiasme, maar iemand anders: Grundtvig. De kerk die naar hem vernoemd is, om precies te zijn.

Nikolaj Frederik Severin Grundtvig was een Deense alleskunner (filosoof, dichter, historicus, leraar, politicus en predikant) uit de 18e eeuw. Precies 138 jaar na zijn geboortedag, op 8 september 1921, werd de eerste steen gelegd voor zijn gedenkmonument aan de noordkant van Kopenhagen. Daar was het toen nog leeg, maar na de oorlog zou er een nieuw stadsdeel verrijzen. Bij het begin van de oorlog, in 1940, was de kerk klaar.

Tot zover de cijfertjes. Waar het écht interessant wordt, is het ontwerp. Deze kerk is de grootste van Denemarken. Niet alleen in aantal zitplaatsen (oja, de stoelen en zelfs de huizen om de kerk heen werden ook ontworpen door de architect, zoals dat hoort bij goed ontwerp: binnen = buiten en buiten = binnen, heb ik geleerd), maar ook in statuur. Vind ik. Het ontwerp is geïnspireerd op de Deense dorpskerken met van die schattige trapgeveltjes, maar combineerde die strakke baksteengeometrie met iets Gotisch. Klassieke, verticale lijnen. En dan heel groot en hoog. Zes miljoen bakstenen in totaal. Gaaf toch?

Word je net zo enthousiast van 6 miljoen modernistisch gotische baksteentjes als ik? Dan vind je het vast leuk om meer te lezen op de website van Grundtvigskirke.

Oh, en dan nog een fun fact, omdat ik overmorgen naar IJsland vlieg: de beroemde kerk van Hallgrímur in Reykjavik werd ietsjes later gebouwd, maar combineert óók gotiek met modernisme.

 

grundtvig dichterbij

De kerk en haar kompanen beginnen al van verre met hun imponeerderij.

 

grundtvig hof

Het licht deed nogal moeilijk, op deze dag. Maar toch: de aangrenzende huizen in de gecreërde binnentuin passen qua ontwerp precies bij de kerk.

 

grundtvig interieur

Interieur en orgel.

 

grundtvig facade

Een paar bakstenen van wat dichterbij

 

grundtvig voorkant

De zon deed ook nog even mee. Dag Grundtvig!

 

kersenbloesems bispebjerg

Oja, en bloemetjes waren er natuurlijk ook, op de begraafplaats ertegenover. Maar daarvoor moeten we nu weer wachten tot de tweede week van april volgend jaar.

 

« »

© 2017 klein Deens geluk. Theme by Anders Norén.